Priroda

Područje opštine Vlasotince je diferencirano na dva jasno izdvojena dela: ravničarski i brdsko-planinski, koji se međusobno razlikuju po geomorfološkim, klimatskim, hidrogeološkim i biogeografskim karakteristikama.
Reljef je vrlo razuđen i sa znatnim visinskim razlikama od 1200 m – od kote isteka Južne Morave (230) do vrhova na Ostozubu (1433), pa se izdvajaju tri celine:

  • Ravničarski pojas – do oko 300 mnv, čini manji deo opštinske teritorije, koncentrisan je lepezasto na zapadu, oko Vlasine i  deo je Leskovačke kotline.
  • Niske planine sa pobrđem – nadovezuju se na ravničarski pojas i čine veći deo područja; ispresecane su dubokim, često i klisurastim dolinama reke Vlasine i njenih pritoka.
  • Srednjevisoke planine – su u krajnjem južnom delu i zahvataju najmanji deo Opštine. Izdvaja se planinski masiv Jastrebac-Ostrozub, gde dominiraju i najviši vrhovi – Raskrsje (1433), Ogorela čuka (1360) i Bukova glava (1339).

Skoro celokupno područje pipada slivu Vlasine, osim manjih delova na jugozapadu u slivu Rupske reke i u zapadnom delu Opštine, koji se direkno slivaju u Južnu Moravu.  Tri morfološke celine područja modifikuju umereno-kontinentalnu klimu u tri varijante:
     – župsku, u ravničarsko – brežuljkastom delu, do 500 mnv,
     –
pravu umereno-kontinentalnu klimu, u pojasu do 1000 mnv,
     – varijantu subplaninske klime u najvišim delovima iznad 1000 mnv,

Hidrografska mreža je neravnomerno razvijena. Veći deo područja Opštine zahvata srednji i donji deo sliva Vlasine, a manji deo sliv Rupske reke.
Vlasina je najveći vodotok na području opštine Vlasotince. Desna je pritoka Južne Morave, druga po veličini, duga 70 km. Nastaje na Vlasinskoj visoravni i protiče kroz područje Surdulice, Crne Trave, Vlasotinca i Leskovca. Najvažnije pritoke na području Vlasotinca su: Tegošnica, Lužnica, Pusta reka, Bistrica i Rastavnica.  Gornji tok Vlasine, od izvora do Vlasotinca je u kvalitetu I i II kategorije voda. Oko 53,6% ukupne teritorije područja opštine Vlasotince obuhvata poljoprivredno zemljište (oko 165 km2), koje je izrazito heterogeno po zastupljenosti, načinu korišćenja i bonitetu. Zbog velike prostorne heterogenosti prirodnih faktora, koji se odražavaju na uslove za razvoj poljoprivrede i drugih privrednih delatnosti, izdvajaju se tri poljoprivredna područja:
     1) Ravničarsko – do oko 300
m n.v., sa nižim brdima, dolinama i kotlinama;
     2) Brdsko-planinsko – obuhvata površine do oko 800 m
n.v;
     3) Planinsko – obuhvata površine preko 800 m
n.v.

U skladu s heterogenim karakterom prostora, udeo intenzivnih kultura – oranice i bašte 7.469 ha (24%), voćnjaci oko 1.829 ha (5,9%) i vinogradi oko 1.535 ha (4,9%), u ukupnim površinama je veoma visok (oko 34,8%), a trajnih travnjaka je značajan – livade i pašnjaci 5.673ha (18,4%). Ovakva struktura se odražava i na velike razlike u strukturi korišćenja ukupnog prostora, u zavisnosti od njihovih visinskih obeležja. Oko 12.241 ha (39,8%) ukupne teritorije područja opštine nalazi se pod šumama. Stanišni uslovi su povoljni za razvoj autohtonih vrsta drveća (posebno bukve, graba i hrastova). Odnos obraslih i neobraslih površina je povoljan – od ukupno obrasle površine, visoke šume zauzimaju oko 90% šumskog zemljišta, izdanačke i veštački podignute sastojine m anji deo, a zanemarljivo šikare i šibljaci.
Šumska vegetacija je bogata ali dobro očuvanih šuma ima veoma malo. Znatno veće površine zahvataju degradirane i erozivnim procesima zahvaćene šume. Poslednjih godina sve je više prisutan i problem seče bukovih šuma.
Na području opštine je lovište ”Lužnica” ukupne površine 307,93 km2, dok je lovno- produktivna površina 254,54 km2 (82,66%); orografski, hidrografski, pedološki i klimatski uslovi u lovištu su zadovoljavajući u toku vegetacionog perioda, mir u lovištu je dobar u većem delu, ali postoji blaga tendencija smanjenja lovno- produktivnih površina.
Matični fond gajenih vrsta divljači čine: srna, divlja svinja, zec, fazan, poljska jarebica. Manji šumski kompleksi, mestimično pošumljene površine, izdanačke šume, šikare i sl. u nižim delovima više pogoduju sitnoj divljači, dok veći šumski kompleksi mešovitih šuma u planinskom, manje naseljenom području, više pogoduju krupnoj divljači.
Povoljni klimatski uslovi, bogatstvo šumskih plodova, brojna divljač i atraktivnost predela pružaju mogućnost za razvoj sportskog i rekreativnog turizma.